Voedsel- en voedingsetikettering

Inhoud

Invoering

Over het algemeen worden zowel voedingsmiddelen die in de natuur voorkomen, zoals eieren, groenten en fruit, als bewerkte voedingsmiddelen, zoals koekjes en pasta, en producten uit de agrovoedingsindustrie die zijn onderworpen aan conserveringsbehandelingen, gebruikt voor voeding. , zoals diepvriesproducten, ingeblikt voedsel en conserven. Alle verpakte voedingsproducten worden geleverd met een voedingsetiket om met de nodige aandacht te leren lezen om alle informatie die erin staat te begrijpen en om het juiste bewustzijn te hebben van wat je eet (lees de Bufala).

De etikettering van een product speelt een bijzonder belangrijke rol omdat het de kenmerken ervan beschrijft en degenen die het kopen in staat stelt het product te kiezen dat het beste aan hun behoeften voldoet. Het label vertegenwoordigt een soort identiteitskaart van het product; het moet daarom zowel in een duidelijke en volledige vorm als waarheidsgetrouw worden geschreven. In dit verband is de communautaire verordening nr. 1169 van 25 oktober 2011 en de daaropvolgende integratie met de Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 78/2014 heeft nieuwe regels ingevoerd voor verplichte en vrijwillige voedingsinformatie voor de etikettering van agrovoedingsproducten, waarmee wordt voldaan aan de behoefte aan gemeenschappelijke Europese regels die in alle lidstaten worden toegepast.

Voedsellabels
Het voedseletiket, zodat de consument gemakkelijk toegang heeft tot informatie over het product dat hij koopt, moet:

  • Doorzichtig
  • leesbaar
  • begrijpelijk
  • onuitwisbaar (mag niet uitschrijven)

hij mag niet:

  • de ontvangers misleiden
  • kenmerken genezende of ziektepreventieve eigenschappen  

De kennis van de kenmerken van het gekochte product stelt de consument in staat om het correct en op het juiste moment te gebruiken, te weten waar het vandaan komt en waar het is verpakt, wat vooral handig is in geval van voedselnoodgevallen, en om informatie te hebben over de samenstelling van de ingrediënten en de nutritionele eigenschappen.

Naast de productnaam moet het etiket informatie bevatten over de fysieke toestand of de specifieke behandeling die het heeft ondergaan (poedervormig, ingevroren, geconcentreerd, gerookt product, enz.).

Informatie op het voedseletiket
Volgens EU-verordening nr. 1169/2011 en de daaropvolgende wijziging van bijlagen II en III met gedelegeerde verordening (EU) nr. 78/2014, de verplichte informatie is:

  • het merk, de verkoopbenaming (naam die het product identificeert), de zetel van de productie- of verpakkingsfabriek en de plaats van oorsprong of herkomst van het product
  • de lijst met ingrediënten, te beginnen met degenen die in grotere hoeveelheden aanwezig zijn
  • de minimale bewaartermijn (Houdbaar tot) en, in het geval van zeer bederfelijke producten, de houdbaarheidsdatum (Voor te consumeren)
  • de netto hoeveelheid van het product: (dus zonder het gewicht van de verpakking), bij producten die in vloeistof worden bewaard, moet ook het uitlekgewicht worden aangegeven
  • daar  wedstrijd (de partij), die de verzameling van alle verpakkingen van een bepaald voedingsproduct aangeeft, geproduceerd, vervaardigd of verpakt in praktisch identieke omstandigheden
  • de methode van conservering en gebruik
  • de voedingskenmerken in de vorm van een tafel

Sommige van de innovaties die door de verordening van 2011 zijn teweeggebracht, waren nodig om een ​​aantal volksgezondheidsproblemen aan te pakken.

Wat betreft de formulering plantaardige oliën en vetten de generieke aanduiding van de categorie is niet meer voldoende; de aanduidingen met betrekking tot vetten moeten de aard van de gebruikte oliën en vetten vermelden (bv. palmolie, kokosolie, sojaolie, raapzaadolie). In het geval van oliemengsels moet de bewoording worden gebruikt in wisselende verhoudingen vergezeld van de lijst van de verschillende oliën waaruit het mengsel bestaat (bijv. palmolie, kokosolie, gehydrogeneerde vetten, enz.).

Een van de belangrijkste wijzigingen betreft de verplichting om de stoffen die allergieën kunnen veroorzaken (allergenen) aan te geven door de naam te markeren met een ander lettertype in grootte, stijl of kleur dan voor de andere ingrediënten, om het snel zichtbaar te maken Het doel is om de consument te informeren over alle allergene stoffen die in het voedsel aanwezig zijn, in de vorm van ingrediënten, additieven, smaakstoffen, technische hulpstoffen of andere, die allergieën, overgevoeligheid of voedselintoleranties kunnen veroorzaken. melk en producten op basis van melk (inclusief lactose) bijvoorbeeld, zal het woord "melk" worden gemarkeerd, en niet het specifieke allergeen (bijv. "melkeiwitten"). Verordening nr. 78/2014 introduceert ook de - verplichting om de aanwezigheid van bepaalde granen die allergieën of intoleranties veroorzaken en van voedingsmiddelen waaraan fytosterolen zijn toegevoegd.

Voor de bescherming en veiligheid van de consument mogen voorverpakte levensmiddelen alleen op de markt worden gebracht als ze vergezeld gaan van de "aanduiding van de productie waaruit ze afkomstig zijn (batch). Deze laatste" bestaat uit een zogenaamde code alfanumeriek, d.w.z. samengesteld uit letters en cijfers, die foutloos de partij aangeeft waartoe het levensmiddel behoort, om het te kunnen traceren en het pad van voedsel "van velden naar tafel" te volgen. Dankzij de vermelding van de wedstrijd het is mogelijk om bij problemen het product direct te traceren, om zo direct te kunnen ingrijpen bij corrigerende maatregelen, uit de handel nemen of terugroepen van de markt.

Artikel 9 van de verordening introduceert de verplichting om alle voorverpakte levensmiddelen te voorzien van een voedingswaarde-etikettering met aanduidingen van calorieën (energiewaarde) en de hoeveelheid van sommige voedingsstoffen, uitgedrukt per 100 gram (g) of per 100 milliliter (ml) of per portie.

De verplichting van de voedingswaardedeclaratie heeft betrekking op alle verpakte levensmiddelen, met uitzondering van bepaalde categorieën levensmiddelen waarvoor hun eigen regels inzake etikettering gelden, zoals voedingssupplementen, natuurlijk mineraalwater en levensmiddelen die voor bijzondere voeding bestemd zijn.

Voedingswaarde etikettering

Voedingswaarde-etikettering is erg belangrijk omdat het de consument onmiddellijk de informatie verschaft die nodig is om het ene product met het andere te vergelijken en te beoordelen of het al dan niet aan zijn voedingsbehoeften voldoet, zodat hij een weloverwogen keuze kan maken.

De EU-verordening nr. 1169/2011 stelt de verplichte informatie vast die op het etiket moet worden vermeld en die kan worden geïntegreerd met een of meer optionele inhoud.

Op de verplichte voedingswaardedeclaratie moet staan ​​vermeld:

  • de energetische waarde in kilojoules (kJ) en in kilocalorieën (kcal) per 100 gram (g) of per 100 milliliter (ml). Eén kilojoule komt overeen met 1 kcal x 4,2

de hoeveelheden van:

  • dik
  • verzadigde vetzuren
  • koolhydraten
  • suikers
  • eiwitten
  • zout

De aangegeven waarden zijn gemiddelde waarden die zijn vastgesteld op basis van uitgevoerde laboratoriumanalyses, of berekeningen uitgevoerd op basis van de ingrediënten, of op vastgestelde en geaccepteerde gegevens (raadpleeg voor meer informatie de tabellen met voedingssamenstelling).

Met dictie dik we bedoelen totale vetten, zowel de vetten die van nature in voedsel aanwezig zijn als die welke tijdens de verwerking worden toegevoegd.De belangrijkste componenten van vetten zijn de zogenaamde verzadigde vetzuren voornamelijk, maar niet uitsluitend, aanwezig in voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong en de onverzadigde vetzuren voornamelijk, maar niet uitsluitend, aanwezig in voedingsmiddelen van plantaardige oorsprong.

Het gehalte aan verzadigd vet moet worden vermeld, aangezien er een nauw verband bestaat tussen hun overmatige consumptie en het risico op hart- en vaatziekten. In dit verband wordt mensen van alle leeftijden geadviseerd om, om het verschijnen ervan door goede voeding te voorkomen, de consumptie van verzadigde vetten te beperken tot niet meer dan 10% van de totale energie-inname.

Met het woord koolhydraten al die voor de mens bruikbare worden aangegeven, inclusief polyolen (of suikeralcoholen), een bepaalde klasse van koolhydraten die van nature in sommige soorten groenten en fruit zit en vaak als zoetstof worden gebruikt (sorbitol, mannitol, maltitol, enz.); met het woord suikers, in plaats daarvan worden enkelvoudige suikers (glucose, fructose, sucrose, enz.) die aanwezig zijn in een levensmiddel aangegeven.

Zelfs de inhoud in zout, van nature in het voedsel aanwezig en/of toegevoegd, moet worden aangegeven vanwege de nauwe samenhang tussen overmatige consumptie en hoge bloeddruk; de verlaging van enkele grammen natrium (aanwezig in keukenzout) per dag bepaalt een bloeddrukdaling zowel bij mensen die lijden aan hoge bloeddruk (hypertensief) als bij mensen met normale waarden. Voor de Italiaanse bevolking moet het aanbevolen zoutgehalte minder dan 6 gram per dag zijn. Op het etiket moet het woord staan zout en niet natrium met de formule: zout = natrium × 2,5.

Andere facultatieve aanduidingen met betrekking tot de hoeveelheden van een of meer van de volgende elementen mogen aan de verplichte voedingswaardedeclaratie worden toegevoegd:

  • enkelvoudig onverzadigde vetzuren  
  • meervoudig onverzadigde vetzuren  
  • polyolen  
  • zetmeel
  • vezels
  • minerale zouten
  • vitamines

Als op het etiket van een voedingsmiddel de aanwezigheid wordt beschreven van een stof waarvan wordt gedacht dat deze een gunstig effect heeft op de gezondheid, moet de hoeveelheid worden vermeld, bijvoorbeeld de aanwezigheid van omega-3- of bèta-glucanen (bestanddelen van vezels die hun hoeveelheid moet worden aangegeven in hetzelfde gebied van het voedingsetiket waarin hun aanwezigheid wordt beschreven.

Verkeerde eetgewoonten, die tegenwoordig voornamelijk te wijten zijn aan overmatig eten, kunnen ook worden veranderd met behulp van voorlichtings- en voedseleducatiecampagnes. Zorgvuldige lezing van voedseletiketten, dankzij de aanwezige informatie over de voedingsstoffen en calorieën die erin zitten, kan de consument helpen bij het opleiden en begeleiden naar een correct dieet.

Uitgebreide link

Ministerie van Gezondheid. Voedseletikettering: wat we moeten weten

Raad voor Landbouwkundig Onderzoek en Analyse van de Landbouweconomie (CREA). Voedseletiketten: een gids om te lezen

Raad voor Landbouwkundig Onderzoek en Analyse van de Landbouweconomie (CREA). Voedingsetiketten: leesgids

Raad voor Landbouwkundig Onderzoek en Analyse van de Landbouweconomie (CREA). Tabellen met voedselsamenstelling

Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten

Gedelegeerde Verordening (EU) n. 78/2014 van de Commissie van 22 november 2013

Editor'S Choice 2022

adenovirus

adenovirus

Adenovirussen zijn DNA-virussen waarvan de helft van de 100 verschillende bekende serotypen een milde infectie bij de mens kan veroorzaken. Lees meer over hoe ze worden overgedragen, welke infecties ze kunnen veroorzaken en hoe ze in sommige vaccins worden gebruikt

Terreur en nachtmerries

Terreur en nachtmerries

Stoornissen (parasomnieën) zoals slaapwandelen en nachtmerries kunnen optreden tijdens de slaap of in de overgang tussen slapen en waken. Als u weet waarom en hoe ze verschijnen, kunt u begrijpen hoe u ze moet behandelen